اصل مطلب همونه که فاضل نظری گفت:
گل محمدی من، مپرس حال مرا ، به غم دچار چنانم که غم دچار من است
تو قرص ماهی و من برکه ای که می خشکد ،خود این خلاصه ی غم های روزگار من است
:))))