اصل مطلب همونه که فاضل نظری گفت:

گل محمدی من، مپرس حال مرا ، به غم دچار چنانم که غم دچار من است

تو قرص ماهی و من برکه ای که می خشکد ،خود این خلاصه ی غم های روزگار من است

:))))