Aurora

من هیچوقت راجع به قیافم اعتماد به نفس نداشتم و همچنان ندارم

یعنی اینجوریه که اگه یکی درموردم صحبت کنه و بگه خوشگله تعجب میکنم

این دفعه که رفتیم شهرمون چن نفر بهم گفتن چقد خوشگل شدی

و من اینجوری بودم توی ذهنم که ودف اینا چشونه؟

نمیدونم چی باعث شده که اینقد ذهنیت بدی راجع به خودم داشته باشم

تروماهای بچگی و نوجونیم دست از سرم برنمیدارن

من حتی موقع صحبت کردن توی جمعم اعتماد به نفس ندارم و معذب میشم

البته من خیلی راحت بنظر میرسم توی مکالماتم ولی از درون خیلی سعی میکنم تا خرابکاری نکنم

تابستون تموم شد من خوشنویسی و زبانو شروع نکردم:/

ای بابا

ولی با رفتارای عجیب و غریبش فک میکردم بهم زنگ بزنه یا کم کمش پیام بده:/

ولی حتی استوریمو سین نزده

عجب:/

دلم برا خونمون تنگ شده

کاش بعد از ظهر بریم

اینجا طاقتم نمیاد:/

دیشب داشتیم شربت نذری میدادیم اومد سمتم ازم لیوان گرف😂

حاجی منو جدی نگیرید ولی این یچیش هس

این حرکات از این بعیده

یا هر وق نزدیک بود برمیگشتم متوجه میشدم داره نیگام میکنه

یه تیکم رفتیم برا نماز جماعت اومد پشت ما نشست

موقعیم که داشتم میرفتم و مسخره بازی درمیاوردم دخترخالم میگه داشته نیگام میکرده و میخندیده

اینا برا این بشر طبیعی نیستتتتت

و جالب اینه که یادم اومد آخرین بار اون بهم زنگ زد و جواب ندادم و پیام داد باید صحبت کنیم بازم جواب ندادم

من خرم یا اون؟:/

آخرین روزهای ۲۰ سالگیم سخت،غمگین و افسرده و تلخ میگذره

سن سختی بود برام

ولی در هر صورت گذشت

کاش ۲۱ سن بهتری باشه و خاطرات خوبم ازش بیشتر باشه:)

حس بدی دارم

انگار یخ زدم

انگار مریضم

خستم خوابم میاد

توان هیچ کاریو ندارم

هیچ..

من میتونم عصبانی بشم و بد صحبت کنما

ولی بعدش عذاب وجدان سگی دهنمو سرویس میکنه

پسر فامیلمون یجوری نیگام میکنه انگار خصومت شخصی داره باهام

شل کن برادر

شل کن هموطن

شل کن هم دانشگاهی😂

مث اینکه قرار نیس من این آدمو فراموش کنم

همه ی آدما برام خاکسترین و فقط اونه که رنگیه

امشب یه لحظه دیدمش و فهمیدم زرشکک هنوز همون خریم که بودم

خدایا پس کی میخواد تموم بشه؟

من هرچقد این گل خشکیده رو میکنم دوباره رشد میکنه

چجوری ریشه شو بزنم

خودت تمومش کن دیگه حوصله ندارم

دیگه توانشو ندارم عاشق کسی باشم که حتی منو نمیبینه

حس میکنم قلبمو گم کردم

دلیل اینکه از هیچکدوم از خواستگارام خوشم نمیاد دقیقا همین آدمه

همش میگم کاش بجاشون اون بود

کاش با اون حرف میزدم

کاش اونو میدیدم

به خودم که نمیتونم دروغ بگم دیگه نه؟

حس میکنم بارها عاشق این آدم شدم

مغزم دیگه نمیکشه

کاش زودتر برگردیم خونمون،اینجا همش دارم به اون فک میکنم

امشب برای اولین بار مرگ و از نزدیک دیدم

ترسناک بود:)

آدمیزاد موجود عجیبیه و مرگش یه لحظه اس

یه اشتباه ،یه لحظه،یه مکث

باعث میشه با هزاران آرزو بمیری و تمام

حس میکنم دیدم به زندگی عوض شده