حس میکنم این حس علاقه نابهنگام و بدون دلیل یجور تنبیهه

شاید یروز دوستی بهم درمورد علاقش گفته و من مسخرش کردم

نمیدونم هرچی هست بنظرم تنبیهه

فقط دلم خوشه که میاد استوریامو میبینه میره

بدون اینکه بفهمه من ازش خوشم میاد یا دلم میخواد باهاش حرف بزنم

واقعا از خودم توقع خیلی بیشتری داشتم دراین زمینه

شاید این حسه بخاطر اینه که دقیقا تصور مطلوبم از شخصیت یه پسره

و بازم تاکید میکنم که تف تو دانشگاهی که مختلط نیس🥲

یکی بیاد این غمو از من بگیره

با هیچکیم نمیتونم درموردش حرف بزنم چون میترسم مسخرم کنن:)